Γυναικείες διαδρομές: Η Γαλατεία Καζαντζάκη και το θέατρο

Η Γαλάτεια Καζαντζάκη ανήκει στους συγγραφείς των οποίων η προσωπική με την πνευματική ιστορία είναι απόλυτα συνυφασμένες. Έχοντας ζήσει μια ιδιόμορφη και εκτός των ορίων -τοπικών και χρονικών ζωή, παράλληλα έχει χαράξει και τα όρια του δημιουργικού της πεδίου. Η ερμηνεία του έργου της -εξίσου δύσκολη όσο και της ζωής της- απαιτεί παράλληλη σπουδή και των δύο πεδίων, τα οποία άλλοτε παρακολουθούμε από κοντά, άλλοτε πάλι χάνουμε ξαφνικά το νήμα. Η πρόωρη καταξίωση από τους συγχρόνούς της και η εξίσου αναπάντεχη λήθη της από τους μεταγενέστερους συνιστούν σπάνιο φαινόμενο για μια συντεχνία, όπου συνήθως η αξία αναγνωρίζεται μετά θάνατον.
Εμφανίζεται στον πνευματικό χώρο πολύ νέα, καταρρίπτοντας το μύθο της πολιτισμικής υπεροχής της πρωτεύουσας και αναδεικνύοντας την επαρχιώτικη -αλλά όχι τυχαία- καταγωγή της. Ερωτεύεται και διακηρύσσει μέσω των κειμένων της τον έρωτά της. Υπερβαίνοντας όλους τους ηθικούς και κοινωνικούς κώδικες της εποχής, έρχεται στην πρωτεύουσα για να ζήσει μαζί με το σύντροφό της, τον Νίκο Καζαντζάκη, που επίσης έχει δημόσιο λόγο στρεφόμενο κατά του κοινωνικού και πνευματικού καθεστώτος της εποχής.
Η εξέλιξη των δύο νεαρών διανοουμένων προβλέπεται ευοίωνη αλλά οι δρόμοι τους χωριστοί. Ωστόσο συμβιώνουν, παντρεύονται και χωρίζουν. Ο σύντροφος, θέτοντας στόχους υψηλούς, θα εξελιχθεί στον πολυγραφότατο και πασίγνωστο συγγραφέα, η Γαλάτεια, πατώντας στέρεα, θα ακολουθήσει μια γήινη τροχιά, ιδιαίτερα πλούσια σε διάρκεια αλλά και ποικιλία. Αυτή την τροχιά επιχειρούμε να παρακολουθήσουμε στην παρούσα μελέτη, εστιάζοντας στον αγαπημένο σταθμό της Γαλάτειας, και κατά τη γνώμη μας τον πω ταιριαστό με την ιδιοσυγκρασία της: το δραματικό είδος. Η μελέτη του σχετικού πλούσιου υλικού την αναδεικνύει σε σημαντική εκπρόσωπο του μοντερνισμού, έχοντας δεχθεί την επίδραση των σημαντικότερων ευρωπαϊκών αισθητικών ρευμάτων της εποχής. Στη διάκριση αυτή συνηγορεί τα μέγιστα η παρουσία στο έργο της του σπάνιου -ίσως μοναδικού για την εποχή αισθητικού ρεύματος του εξπρεσιονισμού, που αιφνιδίασε την αριστερή αλλά και δεξιά διανόηση της εποχής και απέδειξε την ανεπάρκειά τους. Η περίπτωση της Γαλάτειας είναι ένα ιδιαίτερο φαινόμενο στο χώρο των ελληνικών γραμμάτων, καθορισμένο βέβαια από τους συντελεστές του τόπου και του χρόνου, σφραγισμένο όμως ανεξίτηλα από τη γυναικεία φύση και την ιδιόμορφη ιδιοσυγκρασία της συγγραφέως. Ο "μαχόμενος ανθρωπισμός" που χαρακτηρίζει το έργο της αλλά και τη ζωή της, την κατατάσσει ανάμεσα στα λίγα εκείνα άτομα που αξιώθηκαν να ζήσουν, κατά την έκφραση του Γιώργου Σεφέρη, "αυθεντική ζωή".
Τίτλος βιβλίου: | Γυναικείες διαδρομές: Η Γαλατεία Καζαντζάκη και το θέατρο | ||
---|---|---|---|
Εκδότης: | Αιγόκερως | ||
Συντελεστές βιβλίου: | Γεωργοπούλου Βαρβάρα (Συγγραφέας) Σολδάτος, Γιάννης, 1952- (Υπεύθυνος Σειράς) | ||
ISBN: | 9789603224280 | Εξώφυλλο βιβλίου: | Μαλακό |
Σειρά εκδότη: | Θέατρο | Σελίδες: | 254 |
Στοιχεία έκδοσης: | Μάρτιος 2012 | Διαστάσεις: | 25x16 |
Κατηγορίες: | Γενικά Βιβλία > Μαρτυρίες - Βιογραφίες - Αυτοβιογραφίες - Ντοκουμέντα Λογοτεχνία > Ελληνική Λογοτεχνία > Θέατρο Γενικά Βιβλία > Καλές Τέχνες > Θέατρο |
Γεωργοπούλου Βαρβάρα
Η Βαρβάρα Γεωργοπούλου είναι φιλόλογος-θεατρολόγος, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Γεννήθηκε στην Κεφαλονιά. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου έλαβε πτυχίο του Τμήματος Ιστορικού-Αρχαιολογικού. Επίσης, στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της ίδιας Σχολής από το οποίο έλαβε πτυχίο θεατρολογίας, μεταπτυχιακό δίπλωμα και εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα: «Η θεατρική κριτική στην Αθήνα του Μεσοπολέμου». Εργάστηκε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Από το 2005 διδάσκει στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου ως μέλος ΔΕΠ, με τελευταία εκλογή στη βαθμίδα της αναπληρώτριας καθηγήτριας.
Έχει δημοσιεύσει πάνω από πενήντα μελέτες και άρθρα σε περιοδικά και συλλογικούς τόμους με θέματα από την ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου και τη θεατρική κριτική. Έχει επίσης λάβει μέρος σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ειδικότερα τα ερευνητικά της πεδία αφορούν στη θεατρική κριτική, το επτανησιακό θέατρο, την αναβίωση του αρχαίου δράματος, τη σχέση ιστορίας και θεάτρου, τη γυναικεία παρουσία στη δραματουργία και τη θεατρική πράξη. Έχουν εκδοθεί οι μονογραφίες της: Η θεατρική κριτική στην Αθήνα του Μεσοπολέμου, τόμ. Α, B, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα 2008, 2009, Το θέατρο στην Κεφαλονιά 1900-1953, από την «Εταιρεία Κεφαλληνιακών Μελετών», Αθήνα 2010, Γυναικείες διαδρομές. Η Γαλάτεια Καζαντζάκη και το θέατρο, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα 2011, Ιστορία και ιδεολογία στα κάτοπτρα του Διονύσου, Παπαζήσης 2016.
- Η θεατρική κριτική στην Αθήνα του Μεσοπολέμου: Τα πρόσωπα (Γ' τόμος) (2022)
- Η ιστορία «ενός θρύλου»: Η Ελένη Ουράνη και η θεατρική κριτική (1915-1971) (2021)
- Ιστορία και ιδεολογία στα κάτοπτρα του Διονύσου (2016)
- Διαχρονικότητα και επικαιρότητα του μύθου (2013)
- Ο Διόνυσος στο Ιόνιο (2010)
- Η θεατρική κριτική στην Αθήνα του Μεσοπολέμου (2009)
- Η θεατρική κριτική στην Αθήνα του Μεσοπολέμου (2008)
- Nulla dies sine linea (2007)