"Νεοελληνικών επωνύμων λαογραφική επισκόπησις": Τα σύγχρονα επώνυμα μιας αγροτικής κοινότητας της Νάξου
Εκδότης:
Σταμούλης Αντ.
Έτος:
2017
ISBN:
9786185306045
Σελίδες:
232

Τιμή εκδότη:€18,02
Η τιμή μας: €16,22
"Νεοελληνικών επωνύμων λαογραφική επισκόπησις": Τα σύγχρονα επώνυμα μιας αγροτικής κοινότητας της Νάξου
Στην παρούσα εργασία ο συγγραφέας (σ.) της επιχειρεί μια σύγχρονη λαογραφική-ανθρωπολογική, νεωτερικής φύσεως, θεώρηση του νεοελληνικού επωνύμου. Πρόκειται για μια διεπιστημονική θεώρηση, η οποία χρησιμοποιεί (ισορροπημένα) τις μεθόδους, τα εργαλεία (π.χ. την Προφορική Ιστορία) και τα πορίσματα τόσον των επιμέρους "ειδών" της λαογραφικής επιστήμης (εν προκειμένω της Αρχειακής και της Φιλολογικής), όσο και των συναφών προς αυτήν ανθρωπιστικών σπουδών: (Κυρίως) της Ιστορίας, της Κοινωνιογλωσσολογίας, της Κοινωνιολογίας, της Λογοτεχνίας και της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας· καταθέτει μια πρόταση για το πώς η Λαογραφία μπορεί να μελετήσει συνολικά ένα άλλοτε καθαρώς φιλολογικό θέμα. Στο θεωρητικό Πρώτο Μέρος της ο σ.:
- διερευνά το έθος της επί-θετης ονοματοθεσίας μέσα από έννοιες-κλειδιά, όπως συγγένεια, μεταβίβαση περιουσίας, κυκλοφορία αγαθών, συμβολικό κεφάλαιο, έμφυλη διάσταση του καθημερινού βίου, τόπος-καταγωγή-αίσθημα του ανήκειν, ετερότητα, Άλλος-Ιένος, λαϊκή δημιουργία-λαϊκή τέχνη-επαγγέλματα, καθημερινότητα, παρωνυμικός λόγος (το σύστημα ταξινόμησης των παρωνυμίων που προτείνει είναι πρωτότυπο και καινοτομικό), κ.ά. θίγει παραλλήλως το μέγιστο ζήτημα του μετασχηματισμού κάποιων από τις παραπάνω έννοιες, στο πλαίσιο της επανερμηνείας του πολιτισμού που χαρακτηρίζει τη μετανεωτερική (;) ελληνική κοινωνία
- προτείνει βασικές παραμέτρους που οφείλει να λάβει υπ' όψιν του ο σύγχρονος ερευνητής του επωνύμου
- συζητά ζητήματα, όπως η σημασία της μελέτης του στις ανθρωπιστικές εν γένει επιστήμες
- αναλύει τους (διαχρονικούς) λόγους που υπαγόρευσαν αλλαγή επωνύμου, τη λειτουργία του στην πολιτική καθημερινότητα των ατόμων ως "αντι-δομής" και στους νεωτερικούς οικογενειακούς σχηματισμούς (ομοφυλόφυλα ζευγάρια, παρένθετες μητέρες κ.ά.), τον "εξοβελισμό" του από τους οικονομικούς μετανάστες ("ένας νέος κόσμος χωρίς επώνυμο;"), τη σημειολογική-μεταφορική χρήση (του "πλαστού") επιθέτου στη Λογοτεχνία, τη σχέση των αριθμών με τα γράμματα του σύμφωνα με την Αριθμολογία, τη "νέα αστρολογία-μαντική τέχνη" κάποιων "αριθμολάγνων" νεοελλήνων όπως την αποκαλεί, κ.ά.
Οι σποραδικές αναφορές του σ. σε επώνυμα άλλων εθνοτήτων και εθνοτικών ομάδων (π.χ. Αρμενίων, Πομάκων) δεν είναι "εκτός θέματος". Επελέγησαν σκοπίμως, για να αναδειχθεί και πάλι το μεγαλείο της κοινής δομής της αρχετυπικής ανθρώπινης σκέψης, που έδωσε την ίδια σχεδόν ξεχωριστή σημασία στην επί-θετη ονομασία του προσώπου.
Στο Δεύτερο Μέρος της εργασίας αναλύονται διεπιστημονικά τα σύγχρονα επώνυμα μιας συγκεκριμένης ναξιακής κοινότητας, του Γλινάδου Νάξου.
Στην παρούσα εργασία ο συγγραφέας (σ.) της επιχειρεί μια σύγχρονη λαογραφική-ανθρωπολογική, νεωτερικής φύσεως, θεώρηση του νεοελληνικού επωνύμου. Πρόκειται για μια διεπιστημονική θεώρηση, η οποία χρησιμοποιεί (ισορροπημένα) τις μεθόδους, τα εργαλεία (π.χ. την Προφορική Ιστορία) και τα πορίσματα τόσον των επιμέρους "ειδών" της λαογραφικής επιστήμης (εν προκειμένω της Αρχειακής και της Φιλολογικής), όσο και των συναφών προς αυτήν ανθρωπιστικών σπουδών: (Κυρίως) της Ιστορίας, της Κοινωνιογλωσσολογίας, της Κοινωνιολογίας, της Λογοτεχνίας και της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας· καταθέτει μια πρόταση για το πώς η Λαογραφία μπορεί να μελετήσει συνολικά ένα άλλοτε καθαρώς φιλολογικό θέμα. Στο θεωρητικό Πρώτο Μέρος της ο σ.:
- διερευνά το έθος της επί-θετης ονοματοθεσίας μέσα από έννοιες-κλειδιά, όπως συγγένεια, μεταβίβαση περιουσίας, κυκλοφορία αγαθών, συμβολικό κεφάλαιο, έμφυλη διάσταση του καθημερινού βίου, τόπος-καταγωγή-αίσθημα του ανήκειν, ετερότητα, Άλλος-Ιένος, λαϊκή δημιουργία-λαϊκή τέχνη-επαγγέλματα, καθημερινότητα, παρωνυμικός λόγος (το σύστημα ταξινόμησης των παρωνυμίων που προτείνει είναι πρωτότυπο και καινοτομικό), κ.ά. θίγει παραλλήλως το μέγιστο ζήτημα του μετασχηματισμού κάποιων από τις παραπάνω έννοιες, στο πλαίσιο της επανερμηνείας του πολιτισμού που χαρακτηρίζει τη μετανεωτερική (;) ελληνική κοινωνία
- προτείνει βασικές παραμέτρους που οφείλει να λάβει υπ' όψιν του ο σύγχρονος ερευνητής του επωνύμου
- συζητά ζητήματα, όπως η σημασία της μελέτης του στις ανθρωπιστικές εν γένει επιστήμες
- αναλύει τους (διαχρονικούς) λόγους που υπαγόρευσαν αλλαγή επωνύμου, τη λειτουργία του στην πολιτική καθημερινότητα των ατόμων ως "αντι-δομής" και στους νεωτερικούς οικογενειακούς σχηματισμούς (ομοφυλόφυλα ζευγάρια, παρένθετες μητέρες κ.ά.), τον "εξοβελισμό" του από τους οικονομικούς μετανάστες ("ένας νέος κόσμος χωρίς επώνυμο;"), τη σημειολογική-μεταφορική χρήση (του "πλαστού") επιθέτου στη Λογοτεχνία, τη σχέση των αριθμών με τα γράμματα του σύμφωνα με την Αριθμολογία, τη "νέα αστρολογία-μαντική τέχνη" κάποιων "αριθμολάγνων" νεοελλήνων όπως την αποκαλεί, κ.ά.
Οι σποραδικές αναφορές του σ. σε επώνυμα άλλων εθνοτήτων και εθνοτικών ομάδων (π.χ. Αρμενίων, Πομάκων) δεν είναι "εκτός θέματος". Επελέγησαν σκοπίμως, για να αναδειχθεί και πάλι το μεγαλείο της κοινής δομής της αρχετυπικής ανθρώπινης σκέψης, που έδωσε την ίδια σχεδόν ξεχωριστή σημασία στην επί-θετη ονομασία του προσώπου.
Στο Δεύτερο Μέρος της εργασίας αναλύονται διεπιστημονικά τα σύγχρονα επώνυμα μιας συγκεκριμένης ναξιακής κοινότητας, του Γλινάδου Νάξου.
Τίτλος βιβλίου: | "Νεοελληνικών επωνύμων λαογραφική επισκόπησις": Τα σύγχρονα επώνυμα μιας αγροτικής κοινότητας της Νάξου | ||
---|---|---|---|
Εκδότης: | Σταμούλης Αντ. | ||
Συντελεστές βιβλίου: | Σέργης, Μανόλης Γ. (Συγγραφέας) | ||
ISBN: | 9786185306045 | ||
Στοιχεία έκδοσης: | Ιούλιος 2017 | Διαστάσεις: | 21x14 |
Κατηγορίες: | Ιστορία > Ελληνική Ιστορία Επιστήμες > Επιστήμες του Ανθρώπου Εκπαίδευση > Λεξικά - Γραμματική > Ελληνικά Ιστορία > Ελληνική Ιστορία > Νεότερη Ελληνική Ιστορία |
Σέργης, Μανόλης Γ.
O Μανόλης Γ. Σέργης γεννήθηκε στη Νάξο το 1957. Σπούδασε φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1975-79) και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του ίδιου Πανεπιστημίου. Επί 23 έτη εργάστηκε ως φιλόλογος σε δημόσια λύκεια της Δυτικής Αττικής. Τον Σεπτέμβριο του 2003 εξελέγη επίκουρος καθηγητής λαογραφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, στο Τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξεινίων Χωρών. Έχει συμμετάσχει σε πολλά ελληνικά και διεθνή συνέδρια, με αντίστοιχες πρωτότυπες εισηγήσεις, λαογραφικού περιεχομένου. Είναι μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών και πολιτιστικών συλλόγων.
Άλλα έργα του συγγραφέα:
- Μελέτες Ναξιακής λαογραφίας. Τόμος Δ΄ (2022)
- Μελέτες Ναξιακής λαογραφίας. Τόμος Β΄ (2022)
- 100 χρόνια από την ίδρυση του Γυμνασίου Νάξου (1921-2021) (2022)
- Μελέτες Ναξιακής Λαογραφίας. Τόμος Α΄ (2021)
- Τηλεόραση και σύγχρονος λαϊκός πολιτισμός (2020)
- Πορεία Καλλίδρομος (2020)
- Πλάτανος ευσκιόφυλλος (2019)
- Οι "αθυρόστομες" παροιμίες της Διαλεχτής Ζευγώλη - Γλέζου από την Απείρανθο της Νάξου: Κριτική έκδοση (2019)
- Θέματα ρωσικής και αρμενικής λαογραφίας από τη Ρωσία, την Αρμενία, την Ελλάδα και τον ευρύτερο Παρευξείνιο χώρο (19ος-21ος αιώνες) (2019)
- Ο ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Γλινάδο της Νάξου (2018)
- Για μια λαογραφία των τοπωνυμίων: Τα τοπωνύμια ("μικρο-τοπωνύμια") μιας αγροτικής κοινότητας της Νάξου ως "μελέτη περίπτωσης" (2016)
- Η διαχείριση της παράδοσης (2016)
- Αστική λαογραφία (2016)
- Από το Αραράτ στον Όλυμπο (2015)
- Ελληνική λαογραφία (2012)
- Ο Νικόλαος Γ. Πολίτης και το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας (2012)
- Πόντος (2008)
- Διαβατήριες τελετουργίες στον μικρασιατικό Πόντο (2007)
- Μονές των Κυκλάδων (2007)
- Θράκη (2006)