Κωνσταντίνος Καπετανόπουλος
Ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Καπετανόπουλος χρησιμοποίησε αρχικά αφαιρετικές δομές για να εκφράσει πρωτογενή βιώματα, που αποκτούν στην εικόνα το χαρακτήρα μιας μελωδικής συνύπαρξης των χρωματικών τόνων. Στη σύγχρονη τέχνη ονομάστηκε η τάση αυτή Ορφισμός και απέκτησε τα τυπικά της χαρακτηριστικά στο έργο του Robert Deleaunay, ο οποίος συσχετίζει άμεσα τη μουσική με τα χρώματα. Σε κάθε έργο της περιόδου αυτής ο Καπετανόπουλος θαρρείς και οραματίζεται μια εικόνα της κοσμογονίας, στην οποία τα χρώματα αποκτούν υπόσταση μέσω του φωτός και οργανώνονται σε μελωδικά σύνολα. Από αυτή την άποψη η αφαίρεση και ειδικά ο πουαντιγισμός, που καλλιεργείται εδώ κι εκεί, σχετίζονται άμεσα με ένα φυσικό πρότυπο, που συναντά κανείς στο συνεχώς μεταβαλλόμενο σύμπαν, όπως το αποκαλύπτουν στα μάτια μας σήμερα τα μεγάλα τηλεσκόπια.
Όμως, όχι μόνο στον μακρόκοσμο, αλλά και στον μικρόκοσμο βρίσκει κανείς παρόμοιες εικόνες. Στην καλλιτεχνική δημιουργία οι εικόνες αυτές περνούν από τα φίλτρα της προσωπικής βίωσης και ευαισθησίας και αξιοποιούνται από το δημιουργό στη διαμόρφωση της προσωπικής του έκφρασης.
Στα έργα αυτά, ο ζωγράφος εμφανίζεται με πληθωρική διάθεση. Με εργαλείο τα χρώματα ταυτίζεται με τα φυσικά φαινόμενα και ενεργεί αποκαλυπτικά, αλλά και με γνώμονα τη μουσική -μελωδική σχέση τους. Εάν έγραφε μουσική, τα χρώματα θα υποκαθιστούσαν τους μουσικούς τόνους, που καθοδηγούμενοι από το μουσικό, συνθέτουν το θαύμα της δικής του πρότασης. Και ενώ στα έργα της περιόδου αυτής διαπιστώνει κανείς μια ρευστότητα των χρωματικών μέσων, ξάφνου διαφαίνονται πιο συγκεκριμένα στοιχεία, σχήματα, μορφές. Η δημιουργία αποκτά υπόσταση και σε ορισμένες περιπτώσεις θαρρείς κι έχεις να κάνεις μ’ ένα ολάνθιστο λιβάδι. Σε άλλες πάλι αναφαίνεται μέσα από χρωματικές ομίχλες ο Παρθενώνας σαν μια ένδειξη συσπείρωσης και μορφοποίησης ύψιστων δημιουργικών -πνευματικών δυνάμεων. [...]
καθηγητής Στέλιος Λυδάκης, διευθυντής του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών (Βούρου - Ευταξία)
Τίτλος βιβλίου: | Κωνσταντίνος Καπετανόπουλος |
---|
Υπότιτλος βιβλίου: | Παρελθόν, παρόν και μέλλον |
---|
Εκδότης: | Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών Βούρου - Ευταξία |
---|
Συντελεστές βιβλίου: | Λυδάκης, Στέλιος (Συγγραφέας) Χρυσανθακοπούλου, Αλεξάνδρα (Μεταφραστής) Βουδούρογλου, Τάκης (Φωτογράφος) Μωρεσόπουλος, Μανόλης (Επιμελητής) Καπετανόπουλος, Κωνσταντίνος (Ζωγράφος)
|
ISBN: | 9789608999411 | Εξώφυλλο βιβλίου: | Μαλακό |
---|
Στοιχεία έκδοσης: | 2008 | Διαστάσεις: | 22x23 |
---|
Σημείωση: | Κατάλογος έκθεσης που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο επί της Πλατείας Κλαυθμώνος. (οδός Ι. Παπαρηγοπούλου αρ. 5-7) το χρονικό διάστημα 3 - 31 Μαρτίου 2008. Πρόλογος: Γιάννης Α. Κούβδος, αρχιτέκτων. |
---|
Κατηγορίες: | Γενικά Βιβλία > Καλές Τέχνες Γενικά Βιβλία > Καλές Τέχνες > Ζωγραφική - Γλυπτική - Χαρακτική - Γραφικές Τέχνες |

Φασουλής, Σταμάτης
Με καταγωγή από τα Αμπελάκια της Σαλαμίνας, ο Σταμάτης Φασουλής αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1972, στον Επιθεωρητή του Γκόγκολ (θίασος Φέρτη- Καλογεροπούλου). Ήταν βασικό στέλεχος του Ελευθέρου Θεάτρου και αργότερα της Ελεύθερης Σκηνής. Από το 1992 ηγείται προσωπικού θιάσου, ενώ το 1999 εγκαινίασε ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής το Θέατρο Χορν, το οποίο αποτελεί πια τη μόνιμη στέγη του. Ως σκηνοθέτης, έχει ανεβάσει όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, από κλασικά έργα ως επιθεωρήσεις και μιούζικαλ, ή παραστάσεις για παιδιά. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, ανεβάζοντας τον "Πλούτο" του Αριστοφάνη, το "Ωραία Φάση" του Λένου Χρηστίδη, και το μουσικό θέαμα "Βίρα τις άγκυρες" των Θ. Παπαθανασίου και Μ. Ρέππα. Με το δικό του θίασο σκηνοθέτησε, - πρωταγωνιστώντας ο ίδιος- τα έργα: "Δάφνες και πικροδάφνες", (Δ. Κεχαϊδης- Ε. Χαβιαρά) "Μάνα - Μητέρα - Μαμά", (Γ. Διαλεγμένος), "Το Φυντανάκι" (Π. Χορν), "Μπαμπάδες με ρούμι" (M. Ρέππας - Θ. Παπαθανασίου) , "ART" (Γ .Ρεζά), "Εξ επαφής" (Π. Μάρμπερ), "Τρεις μέρες βροχή" (Ρ. Γκρήνμπεργκ), "Το σπίτι φεύγει" (Α. Νικολή), και άλλα. Έχει μεταφράσει τα περισσότερα έργα που σκηνοθέτησε και έχει γράψει κείμενα για είκοσι επιθεωρήσεις.