Ένας, κανένας και εκατό χιλιάδες

Ο Λουίτζι Πιραντέλλο και ο Βιτάντζελο Μοσκάρντα, το δημιούργημά του, πορεύονται μαζί για δεκαπέντε χρόνια αναζητώντας απαντήσεις σε ερωτήματα που θέτει η ίδια η ζωή μέσα απ' τις πιο συνηθισμένες ανθρώπινες ενέργειες και σχέσεις.
Για τον Βιτάντζελο Μοσκάρντα, όλα ξεκίνησαν από ένα κοίταγμα στον καθρέφτη: η ανακάλυψη μιας καινούργιας και άγνωστης εικόνας του εαυτού του, ενός νέου "εγώ", που ποτέ δεν θα μπορέσει να δει έτσι όπως το βλέπουν οι άλλοι, όλοι εκείνοι που τον κοιτάζουν με τα δικά τους μάτια και του προσδίδουν, καθένας με τον τρόπο του, τη δική τους πραγματικότητα. Είναι μια μορφή που κατασκευάζεται συνεχώς και που συνεχώς αλλάζει. Αφού εκείνος ο ένας που νόμιζε ότι είναι για όλους, και που για τον ίδιο του τον εαυτό δεν είναι κανένας, στην πραγματικότητα είναι ο ρευστός και εύπλαστος Μοσκάρντα που κατακερματίζεται σε εκατό χιλιάδες μορφές με εκατό χιλιάδες συμπεριφορές, όλες τους ζωντανές και ταυτόχρονα διαφορετικές για εκατό χιλιάδες άλλους.
Το τελευταίο μυθιστόρημα του σικελού νομπελίστα "Ένας, κανένας και εκατό χιλιάδες", που ολοκληρώθηκε το 1925 και που διεισδύει στα μύχια του νου και της ψυχής, έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως το πληρέστερο και σημαντικότερο έργο του.
Τίτλος βιβλίου: | Ένας, κανένας και εκατό χιλιάδες | ||
---|---|---|---|
Τίτλος πρωτότυπου: | Uno, nessuno e centomila | ||
Εκδότης: | Ίνδικτος | ||
Συντελεστές βιβλίου: | Pirandello, Luigi, 1867-1936 (Συγγραφέας) Κυπριώτου, Αρχοντία (Μεταφραστής) | ||
ISBN: | 9789605182090 | Εξώφυλλο βιβλίου: | Μαλακό |
Σειρά εκδότη: | Λογοτεχνία της Ινδίκτου | Σελίδες: | 272 |
Στοιχεία έκδοσης: | Φεβρουάριος 2017, 5η έκδοση | Διαστάσεις: | 21x12 |
Κατηγορίες: | Λογοτεχνία > Μεταφρασμένη λογοτεχνία > Κλασική Μεταφρασμένη Λογοτεχνία |
Verga, Giovanni, 1840-1922
Ο Giovanni Carmelo Verga (1840-1922) είναι Ιταλός συγγραφέας του τέλους του 19ου αιώνα, ο κυριότερος εκπρόσωπος της λογοτεχνικής κίνησης του βερισμού. Γεννήθηκε στην Κατάνη από αριστοκρατική οικογένεια, άρχισε να σπουδάζει νομικά και κατατάχτηκε στην Εθνοφρουρά της Κατάνης το 1860. Εγκατέλειψε τις σπουδές του για ν’ ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία. Το 1862 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο, "Οι καρμπονάροι του βουνού". Το 1865 εγκαταστάθηκε στη Φλωρεντία και το 1872 στο Μιλάνο. Σύχναζε στα φιλολογικά σαλόνια των πόλεων αυτών, τα καλοκαίρια του όμως τα περνούσε στη Σικελία. Τα μέχρι το 1874 μυθιστορήματά του περιέγραφαν την ζωή των ανώτερων τάξεων και κινούνταν σε αισθηματικό και ρομαντικό περιβάλλον (οι "νουβέλες κομψότητας και μοιχείας", κατά τον ίδιο). Με τη "Nedda" ("Νέντα", 1874) αρχίζει η ρεαλιστική περιγραφή της δύσκολης ζωής των Σικελών αγροτών και ψαράδων, με αποκορύφωμα τους "I Malavoglia" ("Οι Μαλαβόλια",1881) και τον απελπισμένου αγώνα των νεόπλουτων ν’ ανεβούν κοινωνικά ("Μαστρο-Ντόν Τζεζουάλντο", 1889). Το 1893, κάτω από την πίεση ψυχολογικών προβλημάτων, επέστρεψε οριστικά στην Κατάνη και παραιτήθηκε από τα μεγαλόπνοα σχέδιά του. Το 1920 χρίστηκε γερουσιαστής. Πέθανε μετά από δύο χρόνια. Ο Βέργκα διασκεύασε ο ίδιος το διήγημά του "Cavalleria Rusticana" ("Χωριάτικη ιπποσύνη", 1880), για το θέατρο, το 1884. Στο διήγημα αυτό βασίστηκε το λιμπρέτο της όπερας του Gastaldon, "Mala Pasqua!" ("Κακό Πάσχα!") που ανέβηκε τον Απρίλιο του 1890 στο θέατρο Costanzi της Ρώμης χωρίς επιτυχία. Η εξαιρετική επιτυχία ήρθε έναν μήνα αργότερα στο ίδιο θέατρο, όταν ανέβηκε, βασισμένη στο ομότιτλο διήγημα, η όπερα "Καβαλερία Ρουστικάνα" του Πιέτρο Μασκάνι. Το 1948 ο Λουκίνο Βισκόντι γύρισε τη δεύτερη νεορεαλιστική ταινία του, "La terra trema" ("Η γη τρέμει"), βασισμένη στο μυθιστόρημα "Οι Μαλαβόλια" του Βέργκα .