Ο φερετζές και το πηλήκιο
Στη μεταπολεμική Ελλάδα, από ένα καπρίτσιο της Ιστορίας, η τηλεόραση ήταν πάντοτε ένα πεδίο που γεννούσε πολιτικές κρίσεις. Η τηλεόραση στην Ελλάδα γεννήθηκε με καισαρική μετά από έναν μακρύ και επώδυνο τοκετό. Αλλά γιατί; Γιατί χρειάστηκαν 30 περίπου χρόνια από την πρώτη συστηματική εκπομπή τηλεοπτικού σήματος στη Βρετανία μέχρι το νέο μέσο να εμφανιστεί και στην Ελλάδα; Την ιστορία, τις διακυμάνσεις και τις στροφές αυτής της μακράς και περιπετειώδους σχέσης τηλεόρασης και πολιτικής στην Ελλάδα, προσπάθησα να καταγράψω.
Ξεκίνησα πριν από χρόνια να συλλέγω υλικό, από περιέργεια, να προσπαθώ να βρω μια εξήγηση στο μυστήριο... Αλλά καθώς συγκέντρωνα, σιγά σιγά, τις ψηφίδες του υλικού, άρχισα να νιώθω ότι αυτό που ξεδιπλωνόταν εμπρός στα μάτια μου ήταν ένα συναρπαστικό -νομίζω, πάντως σίγουρα αποκαλυπτικό- πολιτικό μυθιστόρημα.
Τίτλος βιβλίου: | Ο φερετζές και το πηλήκιο |
---|
Υπότιτλος βιβλίου: | Το πολιτικό μυθιστόρημα της ελληνικής τηλεόρασης |
---|
Εκδότης: | Μεταίχμιο |
---|
Συντελεστές βιβλίου: | Τσίμας, Παύλος (Συγγραφέας)
|
ISBN: | 9789605664718 | Εξώφυλλο βιβλίου: | Μαλακό |
---|
Στοιχεία έκδοσης: | Μάρτιος 2014 | Διαστάσεις: | 21x14 |
---|
Κατηγορίες: | Επιστήμες > Επιστήμες του Ανθρώπου > Κοινωνιολογία |

Φασουλής, Σταμάτης
Με καταγωγή από τα Αμπελάκια της Σαλαμίνας, ο Σταμάτης Φασουλής αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1972, στον Επιθεωρητή του Γκόγκολ (θίασος Φέρτη- Καλογεροπούλου). Ήταν βασικό στέλεχος του Ελευθέρου Θεάτρου και αργότερα της Ελεύθερης Σκηνής. Από το 1992 ηγείται προσωπικού θιάσου, ενώ το 1999 εγκαινίασε ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής το Θέατρο Χορν, το οποίο αποτελεί πια τη μόνιμη στέγη του. Ως σκηνοθέτης, έχει ανεβάσει όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, από κλασικά έργα ως επιθεωρήσεις και μιούζικαλ, ή παραστάσεις για παιδιά. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, ανεβάζοντας τον "Πλούτο" του Αριστοφάνη, το "Ωραία Φάση" του Λένου Χρηστίδη, και το μουσικό θέαμα "Βίρα τις άγκυρες" των Θ. Παπαθανασίου και Μ. Ρέππα. Με το δικό του θίασο σκηνοθέτησε, - πρωταγωνιστώντας ο ίδιος- τα έργα: "Δάφνες και πικροδάφνες", (Δ. Κεχαϊδης- Ε. Χαβιαρά) "Μάνα - Μητέρα - Μαμά", (Γ. Διαλεγμένος), "Το Φυντανάκι" (Π. Χορν), "Μπαμπάδες με ρούμι" (M. Ρέππας - Θ. Παπαθανασίου) , "ART" (Γ .Ρεζά), "Εξ επαφής" (Π. Μάρμπερ), "Τρεις μέρες βροχή" (Ρ. Γκρήνμπεργκ), "Το σπίτι φεύγει" (Α. Νικολή), και άλλα. Έχει μεταφράσει τα περισσότερα έργα που σκηνοθέτησε και έχει γράψει κείμενα για είκοσι επιθεωρήσεις.