Η αβάσταχτη μελαγχολία της κλεψύδρας

Όσο περιπλανιέσαι στο κόσμο, τόσο αντιλαμβάνεσαι κάποια ξεσπάσματα ηλικιωμένων. Ασυνείδητα, κάποιο νοσταλγικό αεράκι μελαγχολίας παρασύρει τις σκέψεις τους πέρα μακρυά. Όταν οι νεότεροι φεύγουν μπροστά, εκείνοι παλινδρομούν προς τα πίσω. Η κάθε μέρα γι’ αυτούς, κατάδυση στον κόσμο των αναμνήσεων, που τους τροφοδοτεί πλουσιοπάροχα. Οι ηλικιωμένοι, έχουν πίσω δεξαμενή ενεργειών, επιτυχιών, λαθών, κατορθωμάτων, κι απογοητεύσεων. Αισθάνονται αποδιοπομπαίοι τράγοι απ’ την κοινωνία που οι ίδιοι δημιούργησαν. Πολλοί αναλώνονται ν’ αφήσουν το στίγμα τους σ’ ένα μέλλον αδιαμόρφωτο, στο οποίο εναποθέτουν πολλά και την όποια... συνέχεια, με παράδειγμα τα παιδιά τους. Οι αισθήσεις φαίνονται αγκυλωμένες, που αποκλείουν την πιθανότητα συγκρούσεων και συγκινήσεων. Όσο προχωράει η ηλικία, οι κλειστές κάμαρες του σπιτιού τους αποτελούν τον κόσμο τους. Έπιπλα, βιβλία, αγαπημένα αντικείμενα απλωμένα εδώ κι εκεί, πίνακες, όλα σηματοδοτούν παρελθούσες στιγμές. Γι’ αυτούς σημαίνουν πολλά, για τους νέους, παλινδρόμηση. Η μειωμένη όραση δίνει τη θέση της στην ενδοσκόπηση, η μείωση της ακοής αποκλείει νέα ερεθίσματα, η αφή περίεργες διεγέρσεις.
Όλα μας παραπέμπουν, στο χαρακτικό ‘Μελαγχολία’ (1514) του Άλμπρεχτ Ντύρερ. Πέντε αιώνες τώρα, και δεν άλλαξε η ροή των πραγμάτων στον κόσμο μας!... Οι ηλικιωμένοι, πιασμένοι απ’ τα κλαδιά της όχθης ενός ποταμού νεότητας, που κυλάει αποφασιστικά, παρακολουθούν τα γεγονότα, αλλά η πραγματική ζωή, βρίσκεται πίσω! Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μπερδεύονται, τα συναισθήματα ξεχειλίζουν αδικαιολόγητα. Η πείρα και η όση σοφία κατέκτησαν, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη ρώμη και τη φαντασία των νέων, η περιθωριοποίηση και η προσφυγή στις αναμνήσεις, μονόδρομος. Βρίσκουν ότι κάθε καινούργιο περικλείει ένα παλιότερο, και κάθε παλιότερο μπορεί να πάρει τη μορφή καινούργιου. Και γιατί όχι, η κακία και η καλοσύνη να αποτελούν διαφορετική όψη του ίδιου νομίσματος. Ενσωματώνοντας εικασίες και παραδοχές, πορεύονται προς τη σοφία η οποία και τους οδηγεί σε βαθύτερα διαμερίσματα πραγματικότητας.
Γνωρίζουν, όμως, ότι αυτό που σήμερα πρεσβεύουν οι νέοι, εκείνοι το πίστεψαν, δεκαετίες νωρίτερα! Κι ας λέει ο Γκαίτε στον ‘Φάουστ’: ‘...Δεν είχα τίποτε, όμως είχα πλήθια:/χαρά στην πλάνη, την ορμή γι’ αλήθεια/Τη δίψα εκείνη ακράτη δώσ’ μου πίσω/την τρίσβαθη πικρή χαρά/να μπορώ να μισήσω, ν’ αγαπήσω/δώσ’ μου τη νιότη μου ξανά...’!
Τίτλος βιβλίου: | Η αβάσταχτη μελαγχολία της κλεψύδρας | ||
---|---|---|---|
Εκδότης: | Οδός Πανός | ||
Συντελεστές βιβλίου: | Σχορετσανίτης Γεώργιος Ν. (Συγγραφέας) | ||
ISBN: | 9789604774579 | Εξώφυλλο βιβλίου: | Μαλακό |
Στοιχεία έκδοσης: | Ιανουάριος 2021 | Διαστάσεις: | 21x14 |
Κατηγορίες: | Επιστήμες > Επιστήμες του Ανθρώπου > MME |
Σχορετσανίτης Γεώργιος Ν.
Ο Γεώργιος Σχορετσανίτης γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας τον Μάιο 1953. Τον Ιούνιο του 1970, τελείωσε το Β' Εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων Τρικάλων. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών μετά από επιτυχείς εισαγωγικές εξετάσεις, από την οποία αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1976. Ειδικεύτηκε στη Χειρουργική στο Αρεταίειο Νοσοκομείο της Αθήνας. Τον Νοέμβριο του 1986, κατόπιν εξετάσεων του χορηγήθηκε ο τίτλος της ειδικότητας της Γενικής Χειρουργικής, ενώ το 1989 η Ιατρική Σχολή Αθηνών τον ανακήρυξε Διδάκτορα με βαθμό "Άριστα". Έχει εργασθεί σε διάφορα νοσοκομεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει δημοσιεύσει αρκετές επιστημονικές εργασίες σε διάφορα περιοδικά. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως Διευθυντής Χειρουργικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου. Παράλληλα ασχολείται με την ιστορία της ιατρικής, τον πολιτισμό και τη λαογραφία άλλων λαών, ενώ παράλληλα ταξιδεύει αρκετά σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Το συγγραφικό του έργο εστιάζεται σε πέντε, κυρίως, ενδιαφέροντα.
Α) Την ιστορία της ιατρικής: «Η ιστορία της ισλαμικής ιατρικής»(2011), «Ιστορικά στοιχεία και άλλα παραλειπόμενα της εξέλιξης της ανατομικής» (2014),
Β) Την ταξιδιωτική λογοτεχνία: «Οδοιπορικό στη Σοβιετική και Νέα Βαλτική» (2013), «Μυθικές πολιτείες της Ανατολής» (2013), «Στη γη της αιώνιας φωτιάς» (2016), «Βιετνάμ: Η γη των ατελείωτων ορυζώνων» (2017), «Περιδιαβαίνοντας στις μυθικές πολιτείες του Ουζμπεκιστάν» (2018), «Ένα καλοκαίρι στο Σαν Φρανσίσκο» (2018), «Ασιατικές νοσταλγίες» (2020),
Γ) Την αφροαμερικανική ιστορία και πολιτισμό: «Σύντομη ιστορία της Κου Κλουξ Κλαν» (2017), «Το πιο διάσημο πρόσωπο που κανένας δεν ήξερε» (2017), «Το τριπλό αλγεινό ταξίδι των αφροαμερικανών» (2019)», Τα νέγρικα μπλουζ και οι ιατρικές τους αναφορές» (2020),
Δ) Την αρθρογραφία: «Μικρές εξομολογήσεις στις αγωνίες της εποχής» (2017), «Όταν σπάσουν τ’ αναχώματα» (2019), και
Ε) Την βιβλιοκριτική: «Μπροστά σε αλλότριες προκλήσεις» (2018), «Παραπατώντας στη βοτσαλωτή ακτή των συγγραφέων (2019).
Επιμελήθηκε το μεγάλο αφιέρωμα του περιοδικού Οδός Πανός για τα μπλουζ (Τεύχος 171, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2016), καθώς το αντίστοιχο για την Αμερικανίδα ποιήτρια Σύλβια Πλαθ από το ίδιο περιοδικό (Τεύχος 172 Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2016). Τα τελευταία χρόνια, γράφει και δημοσιεύει τακτικά στα περιοδικά «Οδός Πανός», «Κοράλλι» και «Περιοδικό Λόγου, Τέχνης και Προβληματισμού Άνευ» της Λευκωσίας, καθώς και στις ιστοσελίδες Fractal-Η γεωμετρία των ιδεών, Press Publica, και εφημερίδα «Πατρίς» του Ηρακλείου Κρήτης.
- Τετράδια εγκλεισμού (Αρθρογραφία 2020) (2023)
- Μοναχικές καλαμιές στον άνεμο του χρόνου (2023)
- Σελίδες Καταλωνίας (2023)
- Επιβιώνοντας στον αμερικάνικο νότο (2022)
- Λογοτεχνικές προσδοκίες και αναπόφευκτές προδοσίες (2022)
- Αποτιμώντας τον ικανό και ανίκανο χρόνο (2021)
- Η Αντζελίνα Ουέλντ Γκρίμκι και ο κόσμος της (2021)
- Παραδουνάβιες σελίδες (2021)
- Τα νέγρικα μπλουζ και οι ιατρικές τους αναφορές (2020)
- Ξεδιπλώνοντας πτυχές της λογοτεχνικής καθημερινότητας (2020)
- Ασιατικές νοσταλγίες (2020)
- Όταν σπάσουν τ' αναχώματα (2019)
- Παραπατώντας στη βοτσαλωτή ακτή των συγγραφέων (2019)
- Το τριπλό αλγεινό ταξίδι των αφροαμερικανών (2019)
- Λαθρόψυχοι (2018)
- Ένα καλοκαίρι στο Σαν Φρανσίσκο (2018)
- Μπροστά σε αλλότριες προκλήσεις (2018)
- Περιδιαβαίνοντας στις μυθικές πολιτείες του Ουζμπεκιστάν (2018)
- Βιετνάμ: Η γη των ατελείωτων ορυζώνων (2017)
- Μικρές εξομολογήσεις στις αγωνίες της εποχής (2017)
- Το πιο διάσημο πρόσωπο που κανένας δεν ήξερε (2017)
- Σύντομη ιστορία της Κου Κλουξ Κλαν (2017)
- Στη γη της αιώνιας φωτιάς (2016)
- Ιστορικά στοιχεία και άλλα παραλειπόμενα της εξέλιξης της ανατομικής (2014)
- Ημερολόγιο 2015, Ποιητές του Αζερμπαϊτζάν (2014)
- Μυθικές πολιτείες της Ανατολής (2013)
- Οδοιπορικό στη Σοβιετική και Νέα Βαλτική (2013)
- Η ιστορία της ισλαμικής ιατρικής (2011)