Βέρθερος
O ΒΕΡΘΕΡΟΣ, ΝΕΑΡΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΒΙΛΧΕΛΜ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΒΑΛΧΑΪΜ….
ΕΚΕΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗ ΚΑΡΛΟΤΤΑ, ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΝΕΑΡΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΩΤΕΥΕΤΑΙ ΠΑΡΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΦΟΣΙΩΜΕΝΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ ΤΟΝ ΆΛΜΠΕΡΤ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΗΣ.
Ο ΒΕΡΘΕΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΙ ΜΙΑ ΣΤΕΝΗ ΦΙΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΛΟΤΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΆΛΜΠΕΡΤ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΠΟΥ ΝΟΙΩΘΕΙ. Η ΘΛΙΨΗ ΤΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΥ ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΛΧΑΪΜ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΗ ΒΑΪΜΑΡΗ ΟΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΨΗ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ. ΔΕΝ ΤΟΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΓΕΝΗΣ.
ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΒΑΛΧΑΪΜ, ΟΠΟΥ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΡΙΝ, ΕΠΕΙΔΗ Η ΚΑΡΛΟΤΤΑ ΚΑΙ Ο ΆΛΜΠΕΡΤ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ.
ΑΠΟ ΛΥΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟ ΤΗΣ, ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΟΤΙ Ο ΒΕΡΘΕΡΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟΣΟ ΣΥΧΝΑ. ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΑΜΦΟΤΕΡΟΙ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝΤΑΙ….
ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΒΛΑΨΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ Η ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ, Ο ΒΕΡΘΕΡΟΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ. ΑΦΟΥ ΣΥΝΕΤΑΞΕ ΜΙΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ, ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟΝ ΆΛΜΠΕΡΤ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥ ΤΑ ΔΥΟ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΛΙΑ, ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ «ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ». Η ΚΑΡΛΟΤΤΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΑ ΠΙΣΤΟΛΙΑ. Ο ΒΕΡΘΕΡΟΣ ΑΥΤΟΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΔΩΔΕΚΑ ΩΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
Τίτλος βιβλίου: | Βέρθερος |
---|
Υπότιτλος βιβλίου: | Johann Wolfgang von Goethe |
---|
Εκδότης: | Παρά Πέντε |
---|
Συντελεστές βιβλίου: | Goethe, Johann Wolfgang von, 1749-1832 (Συγγραφέας) Αρετάς Ιωάννης (Μεταφραστής)
|
ISBN: | 9786185567200 | Εξώφυλλο βιβλίου: | Μαλακό |
---|
Σειρά εκδότη: | ARS LONGA VITA BREVIS | Σελίδες: | 112 |
---|
Στοιχεία έκδοσης: | Σεπτέμβριος 2021 | Διαστάσεις: | 21x14 |
---|
Κατηγορίες: | Λογοτεχνία > Μεταφρασμένη λογοτεχνία |

Δρακονταειδής, Φίλιππος Δ.
Ο Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1940 στη Χαλκίδα. Ο πατέρας του, ενεργό μέλος της Εθνικής Αντίστασης, εκτελέστηκε τον Απρίλιο του 1944. Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο (1958), πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις για την Ανωτάτη Εμπορική (1958), αλλά δεν ολοκλήρωσε, εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών, τις σπουδές του εκεί. Έγινε δεκτός στο Προπαιδευτικό Έτος της Σορβόννης και, μετά από εξετάσεις, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, όπου ολοκλήρωσε πτυχιακές σπουδές φιλολογίας και ιστορίας (1968). Το 1993, έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ Paul Valery (Montpellier III), όπου έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στα κλασσικά γράμματα (1995) και διδακτορικό δίπλωμα (1997, έδρα Αδαμάντιος Κοραής) για τη διατριβή του "Οι φιλόσοφοι της ελληνικής Αρχαιότητας και οι πηγές τους στα Δοκίμια του Μισέλ ντε Μονταίνι". Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1962. Έχει δημοσιεύσει μυθιστορήματα, νουβέλες και συλλογές διηγημάτων. Το 1995 αποκήρυξε ένα μέρος του συγγραφικού του έργου και επανεπιμελήθηκε τα μυθιστορήματα: "Σχόλια σχετικά με την περίπτωση", "Στα ίχνη της παράστασης", "Προς Οφρύνιο", "Το άγαλμα", "Το μήνυμα", "Η πρόσοψη". Οι έξι αυτοί τίτλοι συγκροτούν την ενότητα "Εξάμετρον". Το δοκιμιακό έργο του αναφέρεται σε σύγχρονα προβλήματα, όπως η πολιτική του τρόμου στον 20ο αιώνα ("Ο Φεβρουάριος αιών"), η εξέλιξη της λογοτεχνίας από την Αναγέννηση ως τις μέρες μας ("Παραμύθι της λογοτεχνίας"), οι αλλαγές που κομίζει η τεχνολογία στην αντίληψη της προσωπικής και συλλογικής ιστορικής μνήμης ("Μνήμη και μνήμη", "Εκτός πλαισίου"), η αντιμετώπιση του ερωτήματος τι; ως υποχρέωσης του σκέπτεσθαι ("Λόγος ερειπίων"). Οι μεταφράσεις του, από τα γαλλικά και ισπανικά, φέρνουν για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό τα πλήρη και σχολιασμένα κείμενα του Μισέλ ντε Μονταίνι ("Δοκίμια"), του Φρανσουά Ραμπελαί ("Γαργαντούας και Πανταγκρυέλ"), του Ισπανού ιερωμένου και στοχαστή Μπαλτάσαρ Γκρασιάν ("Χρησμολόγιο και τέχνη της φρόνησης", "Ο ήρωας"), του Πορτογάλου ποιητή Φερνάντο Πεσσόα ("Τα ποιήματα του Αλμπέρτο Καγιέιρο"), του Μεξικανού πεζογράφου Χουάν Ρούλφο ("Η πεδιάδα στις φλόγες"). Επιπλέον, μετέφρασε για το Θέατρο Τέχνης- Κάρολος Κουν το έργο του Ραμόν Μαρία δελ Βάγιε Ινκλάν "Θεϊκά λόγια", το οποίο ανέβηκε στη σκηνή της οδού Φρυνίχου. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, Ιππότης της Τάξης Τεχνών και Γραμμάτων της Γαλλίας, Ιππότης της Τάξης της Ισαβέλλας της Καθολικής (Ισπανία), μέλος της Ελληνικής Λέσχης Αστυνομικής Λογοτεχνίας και έχει τιμηθεί με β’ Kρατικό Bραβείο Mυθιστορήματος (1981). Συνεργάστηκε και συνεργάζεται με λογοτεχνικά έντυπα, αρθρογραφεί και παρουσιάζει βιβλία Ελλήνων και ξένων συγγραφέων και στοχαστών σε περιοδικά και εφημερίδες. Το 2015, δώρισε το προσωπικό αρχείο του (1955-2010), λογοτεχνικά και επιστημονικά βιβλία, ξένα περιοδικά και αντικείμενα τέχνης, στο Μουσείο Μπενάκη, τις συλλογές του λογοτεχνικών περιοδικών στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών-Μουσείο Σολωμού και βιβλία τέχνης στο υπό ίδρυση Μουσείο Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Αθήνα. Είναι γνώστης της γαλλικής, της αγγλικής και της ισπανικής γλώσσας. Διατηρεί την ιστοσελίδα: www.philipdracodaidis.gr, όπου μπορεί κανείς ν' αναζητήσει τις περιλήψεις, καθώς και χαρακτηριστικά αποσπάσματα των έργων του.